ابهام در واگذاری ۸۰ میلیون بشکه نفت؛ ۴ تراستی چگونه انتخاب شدند؟
گروه: نفت | کد خبر: 5125 | تاریخ: ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۱:۴۰
به گزارش آوای نفت، در روزهای اخیر ابهامهایی درباره نحوه واگذاری و فروش حدود ۸۰ میلیون بشکه نفت پس از توافق اسلامآباد مطرح شده است؛ معاملهای که بنا بر اطلاعات منتشرشده، بخشی از محمولههای آن در اختیار چهار تراستی قرار گرفته است.
با توجه به حجم قابل توجه این معامله، پرسش اصلی این است که این چهار تراستی بر اساس چه معیار و فرآیندی انتخاب شدهاند و آیا برای انتخاب آنها فرآیندی رقابتی برگزار شده است؟
همچنین مشخص نیست چه شرکتها یا مجموعههایی در فرآیند انتخاب حضور داشتهاند و در نهایت چه عواملی موجب شده است این چهار تراستی برای دریافت محمولههای نفتی انتخاب شوند.
ابهام درباره بدهی تراستیها
موضوع دیگری که نیازمند شفافسازی است، وضعیت بدهیهای قبلی این چهار تراستی است. در صورتی که اطلاعات مطرحشده درباره بدهکار بودن برخی از این مجموعهها صحت داشته باشد، این پرسش مطرح میشود که آیا بدهیهای قبلی بهطور کامل تسویه شده بود و در صورت وجود بدهی، چه سازوکاری برای اطمینان از ایفای تعهدات جدید در نظر گرفته شده است؟
در این میان، میزان تضامین دریافتشده از تراستیها نیز از جمله موضوعاتی است که میتواند تصویر روشنتری از ریسک این معامله ارائه دهد.
چرا فروش بهصورت اعتباری انجام شد؟
یکی دیگر از محورهای ابهام، نحوه تسویه مالی معامله است. بر اساس اطلاعات مطرحشده، بخشی از محمولهها بهصورت اعتباری و حساب باز واگذار شدهاند.
با توجه به حجم معامله، مشخص شدن میزان اعتبار اختصاصیافته به هر یک از تراستیها، مدت بازپرداخت، نوع و ارزش تضامین و همچنین مبنای پذیرش فروش اعتباری، از اهمیت ویژهای برخوردار است.
مبنای تخفیف ۸ درصدی چه بوده است؟
در کنار این موارد، بحث اعمال تخفیف حدود ۸ درصدی نیز مطرح شده است. در صورت صحت این رقم، لازم است مشخص شود مبنای کارشناسی تعیین این میزان تخفیف چه بوده و این نرخ بر اساس کدام شرایط بازار، کیفیت نفت، هزینههای انتقال، ریسک معامله یا سایر عوامل تعیین شده است.
این پرسش بهویژه با توجه به تغییرات قیمت نفت اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ چراکه در معاملهای با حجم حدود ۸۰ میلیون بشکه، حتی اختلاف چند درصدی در قیمت فروش میتواند به رقم قابل توجهی منجر شود.
برخی برآوردهای مطرحشده، میزان عدمالنفع احتمالی این معامله را در محدوده صدها میلیون دلار و حتی حدود یک میلیارد دلار عنوان کردهاند؛ با این حال، تأیید چنین رقمی مستلزم دسترسی به قراردادها، قیمتهای مبنا، شرایط فروش و محاسبات رسمی است.
ورود نهادهای نظارتی
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که بر اساس اطلاعات منتشرشده، نهادهای نظارتی نیز در نامههایی از مسئولان مربوط خواستهاند درباره نحوه واگذاری محمولهها، شرایط فروش، تضامین و وضعیت تراستیها توضیح و مستندات ارائه کنند.
در صورت تأیید این موضوع، پرسشهای مطرحشده دیگر صرفاً در سطح گمانهزنیهای رسانهای باقی نمیماند و نیازمند پاسخ مستند از سوی دستگاههای مسئول خواهد بود.
اکنون انتظار میرود مسئولان مربوط با ارائه اسناد و اطلاعات شفاف، دستکم چهار محور اصلی را روشن کنند:
۱. چه مرجعی چهار تراستی را انتخاب کرده و معیار انتخاب چه بوده است؟
۲. وضعیت بدهیهای قبلی این مجموعهها چگونه بوده و آیا پیش از واگذاری محمولههای جدید تسویه شده است؟
۳. چرا فروش بهصورت اعتباری انجام شده و میزان اعتبار و تضامین هر تراستی چقدر بوده است؟
۴. مبنای کارشناسی تخفیف حدود ۸ درصدی چه بوده است؟
اگر این معامله مطابق ضوابط و با رعایت منافع کشور انجام شده باشد، ارائه پاسخ روشن به این پرسشها و انتشار مستندات مربوط میتواند بخش قابل توجهی از ابهامات موجود را برطرف کند.
در مقابل، اگر بررسیهای رسمی وجود عدمالنفع قابل توجهی را تأیید کند، پرسش مهم بعدی این خواهد بود که این اختلاف ارزش در کدام بخش از زنجیره معامله ایجاد شده و چه عواملی در شکلگیری آن نقش داشتهاند.
در پروندهای با ابعاد حدود ۸۰ میلیون بشکه نفت، آنچه بیش از هر چیز مورد انتظار است، عدد دقیق، سند معتبر و پاسخ روشن مسئولان است.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید